Search for content, post, videos

Wijkportret Amersfoort centrum

En telkens blijft het zich herhalen, wauw, wát is Amersfoort toch een mooie stad. Met zijn betekenisvolle historie, bijzondere mensen met verschillende achtergronden en religies en groeiende toekomst.

 

Het was een gure vrijdagmiddag. Alle personen die elkaar passeren zijn bezig met de activiteiten van het dagelijkse leven, het is tenslotte de stad. De één verlaat de Hema met een rokend broodje worst en de ander laat schaterlachend merken dat zij zich niet bedroefd voelt door haar gevallen kopje koffie. De warm geklede menigte en koude snijdende wind verraden de hemelblauwe lucht. De drukte in de stad is gebalanceerd, auto’s sjezen voorbij en een variatie aan bouwwerken staan dichtbij elkaar, en toch heeft het geen rommelige indruk. Het is eigenlijk vrij hartverwarmend, knus.

 

Claudia Boef

“Wij waren nooit aan het bidden, en we hadden er eigenlijk niet veel aan gedaan.”

De binnenstad van Amersfoort is het oudste gedeelte van de stad. Nog voordat Amersfoort bewoonbaar werd, kwam de naam Amersfoort voor het eerst voor in een oorkonde uit het jaar 1028. Een gebied genaamd ‘Amersfoirde’ werd hierin vermeld, hier was een plaats waar rivier de Eem kon worden overgestoken. Ambachtslieden en kooplieden vestigden zich hier en vanaf dat moment ontstond er nederzetting. Om zich te verdedigen bouwden de bewoners een aarden wal versterkt met boomstammen en legden ze er een gracht om heen. Naarmate Amersfoort welvarender werd, werden de aarden wallen vervangen door kostbare stenen muren met een aantal land- en waterpoorten. In de buurt van één van die poorten zat Claudia Boef. Voorbereidend op de dag die komen zal drinkt zij een kopje koffie, en geniet ze van de rust. Claudia woont inmiddels 22 jaar in Amersfoort samen met haar zoontje. Toen zij jonger was, was zij altijd vrijgelaten in het maken van keuzes. ,,Wij waren nooit aan het bidden, en we hadden er eigenlijk niet veel aan gedaan.” Als jonger meisje is zij gedoopt en zit haar zoontje op een katholieke school. Zij is zich van religie altijd bewust geweest, en wilt dat haar zoontje dat in de toekomst ook is, ze wilt dat hij zich bewust wordt van de verschillende religies in Amersfoort. In haar omgeving is het vrijgelaten, ze heeft vrienden die zich volledig bezig houden met religie, maar in Amersfoort laten ze elkaar in hun waarde. Van Amsterdam verschilt Amersfoort niet veel, de mensen zijn daar wel meer openminded, maar Claudia weet zeker dat zij haar plek hier gevonden heeft. ,,Amersfoort is verjongend, heel gezellig en het word hier steeds leuker. Voor mijn leeftijd wordt er steeds meer georganiseerd.’’ 

 

,,Door compassievol te zijn, empathie te hebben voor mensen en door dankbaar te zijn probeer ik er naar toe te leven.”

 

Diezelfde dag heeft een bijzondere vrouw het woord gedaan. De onderkant van haar suède bruine jas met gele knopen wappert door de wind, ze steekt over naar de overkant en wat direct opvalt zijn haar gekrulde mondhoeken, een glimlach die niet van haar gezicht af te krijgen is. Haar naam is Arlita Wikarto, een 65-jarige Indonesische vrouw die één keer per half jaar in Indonesië woont. Ze is onderweg naar huis van boodschappen doen in de binnenstad, maar lijkt door haar ongelooflijk rustige uitstraling alle tijd te willen nemen. Arlita wijst naar een hoekhuis die op een paar meter afstand staat. ,,Ik woon als het ware om de hoek, hier in het centrum. De stad is prachtig.” De stad is prachtig, vanwege zijn historie maar voornamelijk ook door de vriendelijke mensen die zij ontmoet in Amersfoort. Mensen die zo nu en dan graag een praatje met haar maken, was iets wat zij amper mee maakte toen ze nog in Amsterdam woonde. Ondanks dat communiceren niet iedere dag wederzijds is voor haar, staat ze heel positief in het leven. Ze is dankbaar voor alles; dat ze een dak boven haar hoofd heeft, dat ze niet met een lege maag naar bed hoeft. Ze is optimistisch, en haar mindset speelt hierin ook een rol. Arlita gelooft in Buddha, maar heeft zelf geen specifieke religie. ,,Ik geloof dat er wel een hoger iets is, maar ik kan niet duiden wat het is. Wat ik geloof, is niet gebonden aan een religie.” Het boeddhisme speelt hierbij een grote rol voor haar,,Door compassievol te zijn, empathie te hebben voor mensen en door dankbaar te zijn probeer ik naar het boeddhisme te leven.”

 

Hier in stadskern zijn genoeg prachtige plekken te vinden; historische monumenten, religieuze gebouwen, schitterend architectuur en opmerkelijke winkels . Dit geeft duidelijk de imago van Amersfoort weer. Één van die plekken is een bloembinderij die zich bevind aan de overkant van een authentieke herenkapsalon; bloembinderij All-Seasons. Hier werkt de 53-jarige Ruud. Hij is op een leeftijd gekomen waarbij uitgaansgebeuren, niet echt meer zijn ding is. Aangezien Ruud hier alleen werkt, is hij ondertussen bezig met het knippen van bloemen en het samenstellen ervan . ,,Het is een erg leuke stad. Bedrijvigheid is er altijd, en er is veel te doen op winkelgebied.” Bloembinderij All-Seasons levert aan verschillende soorten klanten, voornamelijk ook aan kerken en kloosters. Bij zo’n levering valt het hem op dat veel mensen aanwezig zijn bij vieringen of bijbelstudies. In zijn omgeving zijn alle gelovigen eigenlijk allemaal overleden. In de tijd dat de enige gelovigen in zijn familie nog leefden, was hij veel te jong om zich te bekommeren over religie. Daar heeft hij weinig van meegekregen. De dorens worden afgesneden, en hij pakt de bloemen in met versiering. Als er een wijk is met personen met veel personen van een bepaalde levensovertuiging, dan is dat vooral het Lindert en Kruiskamp. ,,Ik vind dat deze wijk het meeste verschilt met geloofsovertuigingen dan meeste Nederlanders.” En het blijft niet bij één religie, Ruud beschrijft de stad Amersfoort als een echte groeistad; Het aantal studenten neemt toe, er wordt veel georganiseerd voor verschillende doelgroepen en het is gewoon een super gezellige stad!

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *