Search for content, post, videos

Achter de lens: Carilijne Pieters – Interviewartikel

“Ik weet het nog heel goed, de presentator sprak mijn naam een beetje raar uit. Ik dacht: huh, is dit écht? Ik kon het bijna niet geloven. Met trillende benen stond ik op het podium.’’ Het is bijna een jaar geleden sinds Carilijne Pieters de publieksprijs won tijdens het SCENECS Grand Gala Award Event met haar film, Liefde is alles hè. SCENECS ging in gesprek met degene achter de lens van deze film, Carilijne Pieters.

Carilijne wilt je iets laten voelen. En je laten zien wat liefde kan doen met mensen in het alledaagse leven. “Liefde is een belangrijk thema voor mij. Ik denk dat liefde een heel sterk en krachtig iets is. Ik wil dat in zijn meest pure vorm laten zien.’’ Liefde is ook kwetsbaar, dat wilt Carilijne je ook laten zien. De kwetsbare kant van liefde wordt in de filmLiefde is alles hè heel puur vertoont. De film geeft je een blik in het leven van Joop en Janny, de opa en oma van Carilijne, die al meer dan 68 jaar met elkaar getrouwd zijn. Allebei zitten ze tegen het einde van hun leven aan, maar net zoals 68 jaar geleden, houden ze nog steeds van elkaar.

‘’Door mijn film heb ik mijn opa en oma beter leren kennen.” De opa en oma van Carilijne vormden samen een team. ‘’Voordat ik deze documentaire over hen gemaakt had, wist ik eigenlijk helemaal niet hoe ze met elkaar leefden en hoe afhankelijk ze van elkaar waren.’’ De opa van Carilijne had meer last van lichamelijke klachten; terwijl de oma van Carilijne er op geestelijk gebied slechter aan toe is. “Ze vulden elkaar aan. Toen mijn opa overleed was er niemand in mijn oma’s directe omgeving die meteen de dingen kon oppakken die zij niet meer zo goed kon.’’

Carilijne mocht dichterbij komen.Omdat de hoofdpersonen in de film haar opa en oma waren had ze veel minder research nodig. “Het was heel makkelijk om te werken met mijn opa en oma. Toen ik aan mijn grootouders voorstelde om een film over hun te maken, mocht het meteen. Ze wilde mij graag helpen en ik mocht tijdens het opnemen overal komen. Hoewel het voor Carilijne fijn was om te werken met haar familie, had het werken met haar opa en oma, die zo dichtbij haar staan ook een keerzijde. Wanneer stop je? Tot waar ga je door? Wat zijn de grenzen? Dit zijn vragen die Carilijne op sommige momenten mee worstelde. “Ik vond het moeilijk om mijn oma te filmen tijdens haar grote verdriet over het overleden van mijn opa. Omdat de film zich in een kleine en intieme setting plaatsvindt is het heel lastig om objectief te blijven. Onbewust wil je toch dat de kijker ook een beetje van je opa en oma gaat houden.”

Terug naar het moment van de prijsuitreiking. Met trillende handen nam Carilijne de Publieksprijs aan tijdens het SCENECS Grand Gala. Carilijne vond het extra speciaal om deze prijs te winnen omdat haar film heel dichtbij haar staat en ze deze helemaal alleen geproduceerd heeft. “Als nieuwe filmmaker is het erg moeilijk om met je eigen film een ingang te krijgen in de filmwereld. Het feit dat mijn film tijdens het SCENECS Filmfestival vertoond werd en het publiek er zo goed op reageerde gaf mij meer zelfvertrouwen en motivatie om verder te gaan met het maken van films.

 

Door Bas ter Stege

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Feedback