Search for content, post, videos

‘Sporten’ of sporten? – column

Ik fiets bijna iedere dag naar het station om vervolgens weer te voet verder te gaan naar mijn bestemming. Of dit sporten is? Ja duh! Ik bedoel: ik beweeg toch gewoon heen en weer? Dit heet ‘sporten,’ of heb ik het mis en moet je per se in een sportschool staan tussen flexende mannen en hoeveel-calorieën-zit-er-in-deze-sla-vrouwen.

Trust me, ik heb twee jaar lang geprobeerd te sporten in een sportschool. In deze twee jaar ben ik misschien twee keer geweest. De rest van de keren ben ik alleen (zo snel mogelijk) langs gelopen. Het waren twee fantastische dagen, maar het werd mij allemaal iets te veel. Al die mooie vrouwen met strakke buikjes en billen, en opgepompte mannen met strakke broekjes kon ik niet langer meer aanzien. Ik voelde mij zo onzeker! Het draaide voor hen alleen maar om een killerbody. Blokjes. Buikjes. Alles moet strak zijn en je mag geen enkele vetrol zien, want dat is namelijk gezond. Als ik dan na een uurtje intens sporten naar de spiegel liep, voelde ik mij net big-mama. Wel de één meter en drieënvijftig centimeter versie, natuurlijk! Stiekem wilde ik op dat moment net als die hoeveel-calorieën-zit-er-in-deze-sla-vrouw zijn. Maar ja, dan zou ik ook iedere dag om zes uur op moeten om sla te eten enzo. Daarna maar hopen dat ik de weg naar de sportschool ook nog zal vinden.

Ik denk dat sporten in de sportschool niet voor mij is weggelegd, daarom heb ik mijn abonnement opgezegd. Misschien heeft dit ook een beetje te maken met het feit dat ze faiiet zijn. Ik denk dat het door mij komt. De laatste keer dat ik daar namelijk heen ging om te ‘sporten’, probeerde ik de loopband goed in te stellen. Nou, ik wiste me god niet op welk knopje ik moest drukken. Overal stonden cijfertjes. Je moet natuurlijk wel snappen dat ik niet kan rekenen en al helemaal niet als ik dat zou moeten combineren met sporten. Ik heb die dag ook niet meer verder gesport (eigenlijk was ik niet eens begonnen), om heel eerlijk te zijn die hele maand niet. Wel ben ik nog één keer terug gegaan met mijn sportmaatje. We zaten samen in de kleedkamer een halfuur te zeuren over ons lichaam, om vervolgens een Kapsalon te gaan halen bij de turk. Dat is pas sporten! Of nee…dat is de leven.

Jihane El Amrani is eerste jaars Media & Redactie student aan het Creative College in Amersfoort. Deze column heeft zij in opdracht voor het vak Journalistiekschrijven geschreven.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Feedback