Search for content, post, videos

Deel 2

Toch blijk ik in slaap te zijn gevallen, want wanneer ik de eerst volgende keer weer op mijn wekker kijk is het alweer half 10. Ik duw mijn vermoeide benen uit bed en nog half slapend zoek ik in het donker naar mijn joggingbroek. Ik doe de gordijnen open en knijp even met mijn ogen, wat een fel licht. Ik forceer m’n benen om ze naar de badkamer te brengen en draai de kraan van de wastafel open. Ik hou m’n gezicht onder de kraan en het koude water op mijn maakt me meteen wakker.

Hoe kon ik het gister zo ver laten komen? Ik moest nooit naar dat feestje gaan. Ik loop weer terug naar mijn bed en probeer de afgelopen avond voor me te halen, het is lastig om mij sommige stukken te herinneren. Misschien weet Eliza meer, zij is tenslotte degene die mij heeft meegesleept naar dat feestje. Ik besluit om haar te bellen. De zenuwen gieren door mijn lichaam terwijl de telefoon overgaat. Plotseling hoor ik Eliza’s stem zeggen: “Wow Lianne, ik dacht dat je dood was, waar was je? Ik was zo ongerust!?” Mijn gezicht wordt spierwit, wat?

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Feedback